Szlak czerwony
Przez wschodnią część Białowieży
Szlak ten zalicza się do najdłuższych w bezpośredniej okolicy Białowieży. Droga oznaczona jest na całej swojej długości kolorem czerwonym.
Trasa rozpoczyna się przy cerkwi prawosławnej w samym centrum Białowieży i początkowo wiedzie na wschód
wzdłuż ul. Waszkiewicza i ul. Tropinka do parku dyrekcyjnego i koscioła katolickiego. Ul. Browską
opuszcza ona Białowieżę i podąża w stronę lasu, mijając po drodze wysypisko śmieci. Dzikie wysypisko zostało zasypane, jedynie po
lewej stronie widać teraz ogrodzone, oficjalne gminne wysypisko śmieci. Tuż przed miejscem pamięci dla 222 zamordowanych w czasie drugiej
wojny światowej mieszkańców Białowieży szlak skręca w prawo. Miejsce straceń upamiętnia pomnik. Otoczony jest on murem i z zewnątrz raczej nie
rzuca się w oczy.
Od bramy do pomnika wiedzie chodnik, nad którym galęzie jarzębiny tworzą niemalże sklepienie. Zwłaszcza jesienią, kiedy roślina ta pokrywa
się czerwonymi owocami, widok ten jest szczególnie godny plecenia.
Po krótkim odcinku szlak skręca ponownie w prawo. Kogo nie goni czas, ten może
zboczyć z trasy w drogę lewo i zrobić sobie przerwę wśród jodeł nad niewielkim zbiornikiem wodnym otoczonym mchem. Kto będzie miał trochę więcej
szczęścia, ten zobaczy może poza śladami zwięrząt jeszcze coś więcej...
Czerwony szlak prowadzi dalej na południe, mijając rezerwat ochrony ścisłej i trafia w końcu na asfaltową ulicę we wschodniej części
Białowieży. Na opisanym odcinku oszlakowanie na drzewach jest często słabo widoczne. Na trasie mija się po lewej stronie wiele innych leśnych ścieżek.
Są to ślepe uliczki prowadzące do granicy pańtwowej, która jest tu jedynie przecinką w lesie ze słupami granicznymi i tablicą informacyjną.
Asfaltową ulicą szlak przekracza rzekę Narewkę i nieopodal zabytkowego, odnowionego dworca Białowieża Towarowa, w którym dziś mieści się elegancka restauracja
skręca znów w stronę lasu.
Czerwony szlak wiedzie przez puszczę na zachód i w pobliżu Ośrodka Edukacji Przyrodniczej "Jagiellońskie" skręca na północ, w stronę Białowieży.
Kilka metrów dalej drogowskaz wskazuję ścieżkę do kolejnego miejsca straceń mieszkańców Białowieży podczas drugiej wojny światowej. Stąd
blisko do Polany Białowieskiej i asfaltowej drogi prowadzącej do części Białowieży zwanych Podolany I i Podolany II. Asfaltową drogą, nie przekraczając
rzeki szlak podąża na zachód, aż do południowego wejścia do parku pałacowego. Rowerzyści, z uwagi na większa ilość czasu,
mogą pozwolić sobie na zboczenie z trasy i skręcenie w jedną z leśnych dróżek wgłąb puszczy, bądź zrobienie sobie dłuższej przerwy na odpoczynek i
obserwację na tym dość rzadko uczęszczanym, a tym samym spokojnym szlaku.